Koersbepaling
Als kind verslond ik vliegtuigboeken.
De luchtvaart was mijn wereld, helder, technisch, groots.
Nu, jaren later, zit ik voor een plank hout.
Met guts en met kracht breng ik terug wat toen begon:
een verlangen naar vrijheid, koers, overzicht.
Ik snij meters, knoppen en schermen.
Geen romantiek, geen piloot, alleen het uitzicht van binnen.
Cockpits als rituelen en controle,
op een reis zonder bestemming,
maar met koers.
Een lichaam verschijnt
Ik kijk naar een lichaam zoals ik naar een landschap kijk.
Geen uitleg, geen betekenis. Alleen wat is.
Niet als een object. Maar als aanwezigheid.
Model tekenen doe ik elders. We tekenen er samen in stilte,
alsof we getuige zijn van iets eenvoudigs,
dat even bestaat, en dan weer verdwijnt
in papier en krijt.
